نمود و او بدار الاماره منزل گزيد و بر عبد الله بن عباس شبيخون زد و هر چه را از اموال بهمراه داشت گرفت و عبد العزيز جروى رهسپار تنيس شد و همانجا اقامت گزيد و بر تنيس و توابع آن از شهرستانهاى پايين مصر مستولى بود و سرى بن حكم بر قصبه فسطاط و صعيد مستولى شد و عباس بن موسى بن عيسى به يارى ( قبيله ) قيس [ بر ] حوف استيلا يافت ليكن قبيله قيس دست از يارى وى بداشتند و او سى و پنج روز در بلبيس اقامت داشت . مامون در سال 198 حسن بن سهل را بحكومت عراق و توابع آن فرستاد و اصفر معروف به « ابو السرايا » كه نامش : سرى بن منصور شيبانى بود [ 1 ] در كوفه خروج كرده ، و محمد بن ابراهيم علوى [ 2 ] معروف به « ابن طباطبا » همراه وى بود سپس محمد بن ابراهيم وفات كرد و ابو السرايا محمد بن محمد بن زيد [ 3 ] را بجاى وى برگزيد . پس بصره را عباس بن محمد بن موسى جعفرى گرفت و زيد بن موسى بن جعفر بن محمد [ از ] كوفه رسيد و آنجا ( مامون را ) خلع كرده بود ، پس بسوى بصره آمد و با عباس بن محمد جعفرى همراه شد ، و واسط را محمد بن حسن معروف به « سلق » و يمن را ابراهيم بن موسى بن جعفر ، و حجاز را محمد بن جعفر گرفت و بر نصيبين و توابع آن [ احمد بن ] عمر بن خطاب ربعى مستولى شد ، و در موصل سيد بن انس ، و در ميافارقين موسى بن مبارك يشكرى ، و در ارمنستان عبد الملك بن جحاف سلمى و محمد بن عتاب ، و در آذربايجان محمد بن رواد ازدى و يزيد بن بلال يمنى و محمد بن حميد همدانى و عثمان بن افكل و على بن مرطائى ،

--> [ 1 ] و خود را از فرزندان هانى بن قبيصة بن هانى بن مسعود شيبانى مىدانست . [ 2 ] محمد بن ابراهيم بن اسماعيل بن ابراهيم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب عليه السلام . [ 3 ] بن على بن الحسين عليهما السلام كه مادرش ، فاطمه دختر على بن جعفر بن اسحاق بن على بن عبد الله بن جعفر بن ابى طالب بود . ر . ك . مقاتل الطالبيين ص 513 ( ايام مامون ) .